De Toren van Babel

Het verhaal over de toren van Babel wordt ons verteld in Genesis 11.” Het begint aldus: En de gehele aarde was één van taal en één van spraak. Toen zij oostwaarts trokken, vonden zij een vlakte in het land  Sinear; waar zij zich vestigden. En zij zeiden tot elkander: Kom aan, laten wij tichelen maken, en die goed bakken. En de tichel diende hun tot steen en het asfalt was hun tot leem”.

“Ook zeiden zij: Kom aan, laten we ons een stad bouwen met een toren, waarvan de top tot in de  hemel reikt, en laten wij ons een naam maken, opdat wij niet over de gehele aarde verstrooid worden. Toen daalde de Here neder om de stad en de toren, die de mensenkinderen bouwden, te bezien”.

“En de Here zeide: Zie, het is één volk en zij allen hebben één taal. Dit is het begin van hun streven; nu zal niets van wat zij denken te doen voor hen onuitvoerbaar zijn. Kom aan, laat Ons nederdalen  en daar hun taal verwarren, zodat zij elkanders taal niet verstaan.”

“Zo verstrooide de Here hen vandaar over de gehele aarde; en zij staakten de bouw van de stad”.

Dit is het verhaal. Het is een erg dom en inconsistent verhaal. In de eerste plaats is het te weerzinwekkend voor de serieuze geest, vanwege de familiare en respectloze manier waarop in dit verhaal over de Almachtige gesproken wordt.

En wat betreft het bouwen van een toren waarvan de top tot in de hemel reikt, er kan nooit een volk zijn die zo dom is om zo’n notie te hebben; maar om de Almachtige af te schilderen als jaloers  vanwege die poging, is godslastering toevoegen aan dwaasheid. “Kom aan: zeggen de bouwers “laat ons een toren bouwen welks top tot in de hemel reikt”. “Kom aan” Zegt God 

 “laat Ons nederdalen en daar hun taal verwarren”.

Het typische hieraan is lasterlijk en de rede die hiervoor gegeven wordt is zelfs nog  erger, “Nu zal niets van wat zij denken te doen voor hen onuitvoerbaar zijn” Hiermee wordt de Almachtige als jaloers uitgebeeld vanwege hun pogen in de hemel te komen. Dit verhaal is te belachelijk, zelfs als fabel, om de diversiteit van de verschillende talen op de wereld te verklaren, waar het uiteindelijk voor bedoeld is.

Wat betreft het plan om hun taal te verwarren om zodoende een scheiding tussen hen te maken,  is volledig inconsistent; doordat in plaats dat het dit effect zou bewerkstelligen, daar  hun moeilijkheden zouden vermeerderen, het voor hen noodzakelijker zou zijn bij elkaar te zijn en derhalve bij elkaar te blijven. Waar zouden ze naar toe gaan om verbetering voor hen zelf te vinden? 

Een andere observatie betreffende dit verhaal, is de inconsistentie in relatie tot de overtuiging dat de bijbel is gegeven als het Woord van God om de mensheid te informeren: niets kan zo effectief zijn om te voorkomen dat , dat Woord aan de mensheid zou worden bekend gemaakt als het verwarren van hun taal. De mensen, spraken hierna verschillende talen, en konden zo’n Woord niet meer in het algemeen begrijpen, zoals de bouwers van Babel elkaar niet meer konden verstaan. Het zou noodzakelijker zijn geweest, daarvoor, als zo’n Woord gegeven was of  de bedoeling had gehad gegeven te worden, dat de hele aarde zou zijn , zoals eerst, “één van taal en één van spraak, en dat het verwarren nooit had plaats gehad..

De zaak is echter, dat de bijbel geen enkel onderzoek in geen enkel deel ervan kan verdragen, wat het zou moeten als het, het Woord van God was. Hen die daarin het meest geloven zijn degenen die er het minst van weten, en de priesters zullen altijd hun best doen om de inconsistente en de tot elkaar in tegenspraak zijnde delen buiten het zicht te houden.

-Thomas Paine